1. Koparnotkun. Svo lengi sem vafningsviðnámið er til staðar verður kopartapið að vera til.
Rétt eins og viðnám er viðnám án ofurleiðara, og því meira strauminntak, því meiri koparnotkun, sem eyðir orku mótorsins á sanngjarnan hátt.
2. Járnnotkun. Þegar járnkjarni er segulmagnaðir með rafstraumi myndar hann segulinnleiðslu.
Þversniðsflatarmálið sem segullínan færist um frá N pólnum til S pólsins er kallað segulflæði og þau mynda varmaorku og þessi varmi er hreyfiorkan sem er neytt.
3. Vélrænt tap. Samsetning vélrænna tapa er flókin og fjölbreytt.
Það er núningur á milli hluta, vindviðnám snúnings blaðs, árekstratap milli hluta osfrv., vélrænt tap mun einnig hafa áhrif á endingartímann og auka kostnaðinn.
Vélrænt tap hefur einnig áhrif á endingartíma og eykur kostnað
Þetta eru þrír helstu þjófarnir í orkunotkun vélknúinna